Rəfail Qurban (1960)

Rəfail Qurban (1960) Rəfail Qurban oğlu Əhmədov
-
1960-cı ildə Qazax rayonunun
Çaylı kəndində anadan olub.


Təzədən gələ

(Təcnis)


Quş kimi əlimdən uçan günlərim,
Qayıda ömrümə təzədən gələ.
Açıla ömrümün, bağı-gülşəni,
Sovulan zəmimə, təzə dən gələ.

Fələk təzdən yaza bəxdə a yazı,
Çəkilə üsdümdən qışın ayazı
Açıla ömrümün təzdən a yazı,
Qaralan saçıma, təzə dən gələ.

Rəfayılam rəngim oldu ha sarı,
Aman təbib gəl yaramı ha sarı.
Qızlar çəkə dörd yanımdan hasarı,
Qanadlı arzular təzədən gələ.


B İ L M İ R Ə M

Olubdu həmdəmim, qərib axşamlar,
At çapır xəyalım, yata bilmirəm.
Oxuyur qumrular, hicran nəğməsi,
Uzaqdı mənzilim çata bilmirəm.

Bağbanam bağ saldım, gül həvəsində,
Mey içdim sərxoşam, gül badəsində.
Bir naşı ovçuyam, ov bərəsində
Uçubdu tərlanım, tuta bilmirəm.

Könlüm qərar tutmaz, ahu-zarında,
Çalır nəğməsini, o öz tarında.
Bir şair tacirəm, söz bazarında
Ləli göhvərimi, sata bilmirəm.

Güldən dəstə tutdum, eşqin bağında
Dolanıb hey gəzdim, yar sorağında
Rəfayıl qalıbdı, eşq fərağında,
Bu fikri başımdan, ata bilmirəm.


ŞƏHİDLƏR

Getdilər, getdilər çıxıb getdilər,
Dumandan, çənlərdən tutub getdilər.
Alınmaz qalanı, alıb getdilər,
Bizim qəlbimizə, köçən şəhidlər.

Qurban eylədilər, vətənə canı,
Vətən torpağına, töküldü qanı.
Oldu elimizin, şöhrəti şanı
Bizim qəlbimizə köçən şəhidlər.

Arzulu, diləkli bir nakam oldu,
Ucaldı gözmüzdə bir ekam oldu.
Yandı vətənüçün, sönməz şam oldu
Bizim qəlbimizə köçən şəhidlər.

Rəfayıl yurduma bahar gələcək,
Kolların üsdündə, güllər güləcək,
Qarışıb güllərə, o vaxt gələcək
Bizim qəlbimizə köçən şəhidlər.


APARIR

Bəzi dostlarımın istəyilə,
German Ağdamlının qəzəlinə nəzirə


Bir baxın bu sarvana, gör necə karvan aparır,
Salıb eşq kəməndinə, aşiqi canan aparır.

İncidib aşiqini, bir belədə qəsd olarmı?
Danmışam din-imanı, kafiri Sənan aparır.

O, şirin ləblərinin, həsrətini çox çəkmişəm.
Nazını bol eyləyib, göz yaşı leysan aparır.

Dedim ey nazlı sənəm, xoşdu mənə qəmzən oxu.
Atdı müjkan oxunu, sinəsi al-qan aparır.

Kim verib hökmü-qərar, mən yazığı qul eyləyib
Eləbil Züleyxadı, Yusifi Kənan aparır.

Bu, Yazıq Rəfayılı, görəndə bəxtəfər sanır,
Elə zənn edirlərki, bağına bağban aparır.


Y Ü K Ü M

(Divani)


Mən bu yolun yolçusuyam, qatar-qatar sözdü yüküm,
Hər zaman şükür eylədim, demədim ki azdı yüküm.
Oxumuşam gecə-gündüz, bu sözlərə qul olmuşam,
Həqiqətdən dərs almışam, hər nə desəm düzdü yüküm.

“Təcnis'' olub bir möcüzə, ləli-göhvərə vermərəm,
“Müxəmməs”i “Divani''ni, yüz min əsərə vermərəm.
“Qoşma''ları, “Gəraylı''nı, altuna zərə vermərəm,
Heç yerdə tayı olmayan, bir sədəfli sazdı yüküm.

Tanrı bizə bəxş eyləyib, bu dövləti bu sərvəti,
Qərinələr yola salıb, heç vaxt düşməyib qiyməti.
Muğamatım oxunanda, hər kəs eyləyər heyrəti,
“Qatar''ımdı, “Caharga''dı, “Segah''dı “Şahnaz”dı yüküm.

Rəfayılam fəxr edərəm, odlar yurdu vətənimlə,
Qarabağda tarix yazan, neçə-neçə ərənimlə,
Adını şəhid yazdıran, torpağa can verənimlə
Torpağmıza həkk olunan, silinməyən izdi yüküm.

ZiM.Az

.
© Müəllif hüquqları qorunur. Məlumatdan istifadə etdikdə istinad mütləqdir.
Rəy yazın: