XƏLİL ZAKİR (1942)

XƏLİL ZAKİR  (1942) Xəlil (Zakir) Əhməd oğlu Zeynalov 1942-ci ildə Qərbi-Azərbaycanın Karvansara (indiki İcevan) rayonunun Mürteyil kəndində müəllim ailəsində dünyaya göz açıb. 1950-ci ildə məktəbə gedib və 1961-ci ildə orta məktəbi tamamlayıb. 1961-1964-cü illərdə əsgəri xidmətdə olub. 1965-ci il yanvarın 23-dən 2009-cu ilə kimi neft sənayesində çalışıb, qazmaçı köməkcisindən ustaya kimi yüksəlib. 1974-cü ildı "Əməkdə fərqlənməyə görə" medalı ilə təltif olunub. Keçən əsrin 80-illərindən bədii yaradıcılıqla məşğul olur. Dörd kitabın müəllifidir.
Biz də Xəlil Zakirə yeni-yeni yaradıcılıq uğurları arzulayırıq!

ZiM.Az



VƏTƏNİ YAŞATMALIDI!

Ərsəyə çatmadı arzum,
Nadan yerdə cığır salıb.
Gəlib,dolub "bicbalalar",
Əlimdən haqqımı alıb.

Torpağımda barıt iyi,
Şimşəktəki çaxacammı?
Aram-aram gedərək mən,
Haq yoluma çatacammı?

Göyçə oğul harayında,
Çətin anda bişməliyəm.
Tam əbədi zəfər çalıb,
Könüllərə düşməliyəm.

Haqqım üçün can səfərbər,
De, bu hələ harasıdır?
Vətənimi bütövləyən,
Göyçəmidə alasıdır.

Turan oğlu ayıq ol sən !
Səndən dünya çox halıdır.
Düşmənə çəpər qeyrətim,
Vətəni yaşatmalıdır !
Bakı 25.01.2022


QUCAĞINDA

Bahartək axdın qanımdan,
Sinəm yanır dağlarından.
Səni çox sevdim canımdan,
Vətən,sənin qucağında.

Qəmlənəndə,sən yananda,
Damarımda qan donanda.
Ağlayıram,el o yanda,
Vətən,sənin qucağında.

Tərifləndik biz öyündük,
Haq dedikcə hey söyüldük.
Yalan-gerçək çox döyüldük,
Vətən,sənin qucağında.

Yox qazancım,halal tikəm,
Yoxsullaşıb yaman süfrəm.
Heç bir evdə olmasın qəm,
Vətən,sənin qucağında.

Övladınam gəl,san məni,
Ana Vətən,duysan məni.
Sıxıb zalım zaman məni,
Vətən,sənin qucağında.

Keşik çəkir gecələr ay,
Haq yolundu,sən haqqı say.
Gözəlliyə nə qış,nə yay,
Vətən,sənin qucağında.

Qibləgahım-şəhid qəbrim,
Məzarlıqda dondu səbrim.
Məkkəm,Mədinəm bu yerim,
Vətən,sənin qucağında.
Bakı 05.11.2021


KOMANDAN

Boranla savaşan bahardır qəlbin,
Bilirik,alınmaz qaladır Vətən!
Qaralmış üfüqü yarmısan orda,
Nazını çəkdiyin baladır Vətən!

Bu savaş haqqımın yoludur ancaq,
"Dron"lar atdıqca dəydi hədəfə.
Yurdu xilas etdin qəmdən,kədərdən,
Nahaq üz çevirdi,haqqım tərəfə.

Komandan!Alqışlar şöhrətə,şana,
Millətin yumruqdur bəlli cahana.
Bütövlədin paralanmış vətəni,
Hər zaman mayaksan Aərbaycana.

Azəri oğlunun hər əsgər qəlbi,
Günəştək parlaqdır, su tək təmizdir.
Sökülməz qaladır-qeyrət qalası,
Vətənin qoynunda coşan dənizdir.

Vətən sinəsində zülmət qəmini,
Komandan! Yandırdın zəfər günəşi.
Namərdlər başına dəydi yumruğun,
Saçdı Qarabağda səngər günəşi.

Çiçəkləyər bu baxçalar,bu bağın,
Gözündən öpürəm İsa bulağın.
Bir ovuc götürüb ana torpağın,
Çəkirəm sinəmə,çəkirəm Vətən.

Dünyaya yayıldı vətənin səsi,
Zəfərlə qol-boyun Turan ölkəsi.
Sizə kömək olsun Quran ayəsi,
Gəldi obamıza sevinc zamanı.
05..09.2021


BÜLBÜL

Helikopter qəzasında həlak olmuş, şəhidlərimizin əziz xatirəsinə

Aşiq ömrüm çox qısadır,
Gəl,eyləmə nalan, bülbül.
Sinəmdə dərd ,qəmim vardır,
Könlüm olar talan, bülbül.

Ürəyimdə həsrət dindi,
Sayma daha,qəmim mindi.
Lal olub, yollar qəmgindi,
Məni məndən alan, bülbül.

On dörd mərdi qucdu torpaq,
Vüqarına baş əydi dağ.
Soldu güşən,virandı bağ,
Şəvə telim yolan bülbül.

Kimi deyim,kimi anım,
Həsrət qəmi alır canım.
Qəmimdən çətin oyanım,
Gəl,laylamı çalan bülbül

Küləklər telini yoldu,
Neçə ulduz birdən soldu.
Vətən gözü yaşla doldu,
Qulağımda nalan bülbül.
Bakı 01.12.2021


ŞƏHİDİM


Şəhidimiz Piriyev Raul Zabit oğluna
həsr olunur


Parlayan günəşə,üşüyən yerə,
Qeyrət ləkəsini əkdi şəhidim.
Könlündə sevdiyi Vətən eşqini,
Üç rəngli bayrağa çəkdi şəhidim.

Aşdı dağlar,yardı dumanı,çəni,
Unutmaz ellərim,unutmaz səni.
İllərlə tikilmiş bəndi,bərəni,
Bağlanmış yolları açdı şəhidim.

Qoşuldu savaşa Turan adından,
Qorxmadı savaşın atəş,odundan.
Aldı torpağını naqis yadından,
Şuşaya bayrağın sancdı şəhidim.

O qəmli günlərin dərinliyindən,
Bir ana ağlayar,saçlarında dən.
Yerin köbəyindən,yerin bətnindən,
Güllənib boy atdı, bitdi şəhidim.


BAXIR

Buludlar savaşıb göylər dinəndə,
Yamaclar gizlənir dumada,çəndə
Xəyala dalıram hərdənbir mən də,
Şimşəklər çaxanda zirvəyə çaxır.

Çaylar,dərələr də nəğmə oxuyur,
Sarmaşıq yollara ilmə toxuyur.
Göyçə göl lal olur,gecələr uyur,
Onun da suları qəlbimdən axır.

Torpağı yaşadan,yeri yaşadan,
Günəşdir can verən,ilhamı oddan.
Güldən də gözəldir gülşən yaradan,
Eşqi,məhəbbəti cahana yaxır.

Dünyada heç kimə olmasın zülüm,
Çəmənə çən enib üşüyür gülüm.
Qəribəm,bağlıdır Vətənə yolum,
Xəlil qəmli-qəmli yollara baxır.


MƏNİ XATİRƏLƏR KƏNDƏ APARDI

Bir gün yolum düşdü orta məktəbə,
Gördüm hər baxışda bir ocaq yanır.
Hər oğlan,hər qızın baxışlarında,
Ötən illər -öz gəncliyim dayanır.

Qarşımda canlandı keçən illərim,
Gözlərim nəmləndi qayğısız günə.
Müəllim önündə,xəyalən yenə,
Keçmişə baş əydim mən dönə-dönə.

Hər baxışda keçmişləri anırdım,
Gəncliyimin həsrətinə yanırdım.
Xəyallar içində hərdən donurdum,
Görən indi yerindəmi o məktəb?

Çinarın şivi tək boy atırdıq biz,
Torpaqdan isinib pöhrələnirdik.
Qızlar gözəlləşir,oğlanlar isə,
Bığ yeri tərləyib şirələnirdik.

Könüldən ,könülə sevinc süzərdi,
Yormazdı qayğısız o illər bizi.
Nağıllı dünyada arzu gəzərdi,
Göynədir bağrımı keçmişin izi.

Sanki çölə uçan bal arıları,
Səsimiz yayılar ətraf udardı.
Nəğməyə dönərdi məktəb illəri...
Məni xatirəkər kəndə apardı.
Bakı 08.10.2019


YOXDUR

Elim,obam pərən-pərən,
Haqsızlığı varmı görən?
Qürbət eldə ömür sürən,
Yurd-yuvamı alan yoxdur.

Başım olub qalmaqallı,
Bölündük cənub, şımallı.
Qərib düşən el zavallı,
"Göyçə"mdə bir qalan yoxdur.

Namərd mənə həmlə qurub,
Zəli tək qanımı sorub.
Qoşun çəkib yolda durub,
Dayanmağa dalan yoxdur.

Taxta sandıq yeşiyimdə,
İstərəm ev-eşiyimdə.
Mən yataram beşiyimə,
"Şirin layla çalan yoxdur".

Günüm qara,hərdən ağlı,
Sinəm olub çarpaz dağlı.
Ay Xəlil,eh Vətən oğlu,
De, könlünü alan yoxdur.

ZiM.Az

.
© Müəllif hüquqları qorunur. Məlumatdan istifadə etdikdə istinad mütləqdir.
Rəy yazın: