Sürayyə Nəsib

Sürayyə Nəsib And içmişəm

Sənədək həyatım tamam boş idi,
Ani baxışınla çaldın qəlbimi.
Bu könül sinəmdən dönən deyildi,
Bilmirəm sən necə çaldın qəlbimi.

Sənə and içmişəm bir inam kimi,
Özümü bir daha yoxlayacağam.
Arı çiçəklərdən bal yığan kimi,
Mən sənin sevgini toplayacağam.

Sənə inanıram Allahım qədər,
Qoy Tanrım eşidib məndən küsməsin,
Əzrail gələndə can vermə əgər,
Ona can lazımsa məndən istəsin.

Səni

Həyat imtahandır bir az möhkəm ol,
Hər nadan kəlməsi sıxmasın səni.
Eyb etməz, haqq üçün dabandan soyul,
Təki ulu Tanrı yıxmasın səni.

Sayıq ol, ağ olma üzünə haqqın,
Qoyma namərd düşsün izinə haqqın.
Haqq qazan, haqqla bax gözünə haqqın,
Haqsız yaxasına taxmasın səni.

Canın dərd çəkməsin dərd oyunundan,
Azad et quzunu qurd oyunundan,
Elə çıx fələyin sərt oyunundan,
Qoy xalqım sayından çıxmasın səni.


Aciz qalıbdı

Qəlbimdə yaratdım heykəlini mən,
Sənin görkəmin də qəlbin kimidir.
Necə vəsf eyləyim əməlini mən,
Sözünün ruhu da təbin kimidir.

Elə bil bitibdir söz, kəlam tamam,
Səni vəsf etməyə söz , tapmaq olmur,
Ona bənzəyir ki, bu məsəl babam,
Ocaq var, ocaqda köz tapmaq olmur.

Özümdən deməyi düzü sevmirəm,
Qəlbimdə çox həsrət, çox iz qalıbdı,
Vallah mənim özüm aciz deyiləm,
Qələmim önündə aciz qalıbdı.

Zim.Az


.
© Müəllif hüquqları qorunur. Məlumatdan istifadə etdikdə istinad mütləqdir.
Rəy yazın: