Qədim dostum rəhmətlik Eyvaz Əlləzoğlu tez-tez deyirdi ki, istedadlı, zəhmətkeş adam dədəmin goruna da söysə, elə də incimirəm, bir az ağızlaşıram və unuduram gedir. Və... ardınca çılğıncasına, yalnız özünə xas olan tərzdə (bu yerdə ortaq dostumuz Sahil Vətənoğlunu xatırlayıram və üzümə təbəssüm